مصدر لازم

(~. نِ گَ. تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)۱ – درنگ کردن، تأنی کردن.
۲- منتظر فرصت مناسب بودن.

(فَ. گُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) واجب کرده خداوند را به جا آوردن، مانند: نماز خواندن.

(فَ رَ. نَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) شکست خوردن، درمانده شدن.

(خا تَ) (مص ل.) تقاضای تجدی دنظر در حکم صادره از طرف قاضی یا دادگاه.

(~. دَ) (مص ل.) نک فرجام خواستن.

(فَ رَ) [ ع. ] (مص ل.) شاد شدن، شادمان گردیدن، مسرور گشتن.

(~. اُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- آسوده شدن. خلاص شدن.
۲- کاری را به پایان رساندن و آسوده گشتن.

(~. تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- آرامش داشتن.
۲- فرصت داشتن.
۳- فراموش کردن.

(فَ دَ) (مص ل.) نک فراخیدن.

(فَ سَ) [ ع. فراسه ] (مص ل.)
۱- سواری کردن.
۲- مهارت داشتن در اسب – شناسی.