مصدر لازم

(~.) [ ع. طنفسه ] (مص ل.) زشت – خوی گ ردیدن پس از نیک خویی.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) گرد چیزی گشتن، دور زدن.

(~. نَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) طناب زدن.

(~. بُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- ترک آز کردن.
۲- قطع امید کردن.

(طُ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- برآمدن آفتاب یا ستارگان.
۲- آشکار شدن.

(طَ مْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) لمس کردن، مس کردن.
۲- (مص ل.) حایض شدن.

(طَ مْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) ناپدید کردن.
۲- هلاک کردن.
۳- (مص ل.) محو شدن.

(طَ مَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- آزمند گردیدن.
۲- امید داشتن.

(طَ مَ. بُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) طمع کردن، طمع بستن.

(طُ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- از حد خود گذشتن.
۲- نافرمانی کردن.
۳- بالا آمدن آب دریا.
۴- گستاخی کردن.