مصدر متعدی جزم (جَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- قطع کردن. ۲- عزم انجام کاری کردن بی تردید. ۳- ساکن گردانیدن آخرین حرف کلمه یا حذف آن براساس قواعد صرفی.