مصدر متعدی

(تُ) [ ع. ] (مص م.) به وهم انداختن.

(تُ) [ ع. ] (مص م.)
۱- زیاد کردن.
۲- حق کسی را تمام دادن.
۳- فرق داشتن، تفاوت.
۴- اندوختن مال.

(تُ) [ ع. ] (مص م.)
۱- موافق گردانیدن.
۲- مدد کردن.
۳- دست یافتن.

(تُ) [ ع. ] (مص م.) وقت معین کردن.

(تُ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بزرگ داشتن، تعظیم کردن.
۲- بردبار شمردن.

(تُ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بازداشت کردن.
۲- ضبط کردن، قضبه کردن.
۳- واقف گردانیدن.

(تُ) [ ع. ] (مص م.) استوار کردن.

(تُ) [ ع. ] (مص م.) کسی را وکیل خود کردن.

(تُ) [ ع. ] (مص م.)
۱- وصف کردن.
۲- ستودن.

(تُ یِ) [ ع. توصیه ] (مص م.)
۱- سفارش کردن.
۲- اندرز دادن.