مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.) به طمع انداختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) پاک کردن، پاکیزه ساختن.

(تَ رُ) [ ع. ] (مص م.) یکدیگر را زدن، زد و خورد کردن.

(تَ یِ) [ ع. تضحیه ] (مص م.)
۱- قربانی کردن گوسفند، شتر و مانند آن.
۲- غذا دادن به کسی هنگام چاشت.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- سخن چینی کردن.
۲- فتنه انگیختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) دندانه دار کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- دو برابر کردن.
۲- ضعیف کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) گمراه کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بر عهده گرفتن تاوان، ضمانت کردن.
۲- بیتی یا مصراعی که شاعری از شاعر دیگر در شعر خود بیاورد.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- کوچک کردن.
۲- کوچک کردن معنی واژه‌ای به وسیله ادات تصغیر، مانند «چه» «ک».