مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.) شریک کردن، شرکت دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) شفیع قرار دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) شکافتن، نیک بشکافتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- سخت گرفتن.
۲- استوار کردن.
۳- تکرار کردن یک حرف، با گذاشتن نشانه (ُ) بر بالای آن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) چیزی را به چیز دیگر مانند کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) پراکندن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) دلیر کردن، جرأت دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) تیز کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- تمیز دادن و جدا کردن چیزی از چیز دیگر.
۲- شناختن کسی یا چیزی.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) آسان کردن.