مصدر متعدی

ترصیع

(تَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) جواهر نشاندن بر چیزی.
۲- آوردن کلماتی در دو مصراع یا دو جمله که از نظر وزن و سجع یکی باشند.

    ترشیح

    (تَ) [ ع. ] (مص م.)
    ۱- پروردن.
    ۲- اندک اندک شیر دادن مادر به بچه تا نیروی مکیدن بگیرد.
    ۳- لیسیدن ماده آهو چرک نوزاد خود را.

      پیمایش به بالا