مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- حُسن کلام.
۲- قرآن را با قرائت درست و آهنگ نیک تلاوت کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) برتری داشتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- برگردانیدن.
۲- آواز را در گلو گردانیدن.

(تَ رَ بِّ) [ ع. ] (مص م.) پرورش دادن.

(~. کَ دَ) (مص م.) تعیین کردن پستی و بلندی سطح چیزی و برطرف کردن آن.

(تَ دَ) (مص م.)
۱- ستردن موی به وسیله تیغ از بدن.
۲- سابیدن چوب یا فلز به وسیله سوهان یا رنده.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ا – دامن دار کردن.
۲- مطلبی را در پایین صفحه کتاب نوشتن.

(تَ جُ) [ ع. ] (مص م.)
۱- به هم دشنام دادن.
۲- به یکدیگر سنگ انداختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) دنباله دار کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) زر گرفتن، زراندود کردن.