مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- درهم کردن، مخلوط کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- از هم باز کردن، جدا نمودن.
۲- شعری را در بحر ثقیل و وزن ناخوش سرودن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) کسی را جانشین خود قرار دادن.

(تَ لِ) [ ع. ] (مص م.) خوشبوی ساختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خلال کردن دندان.
۲- داخل هم کردن انگشتان دست هنگام وضو گرفتن برای رسیدن آب لای انگشتان.

(تَ. کَ دَ) (مص م.) تقسیم کردن، قسمت کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ویژه گردانیدن، خاص کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) رنگ کردن، خضاب کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- راه راه بافتن.
۲- خط دار کردن چیزی را؛ ج. تخطیطات.

(تَ طِ ئِ ) [ ع. ] (مص م.) خطاکار خواندن. کسی را به خطا نسبت دادن.