مصدر متعدی

(تَ خَ لُّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) به میان مردم رفتن.
۲- در چیزی رخنه کردن.
۳- (مص م.) خلال کردن دندان.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) جاودانه کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- رها کردن.
۲- خلاصه و مختصر کردن.
۳- خالص کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- درهم کردن، مخلوط کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- از هم باز کردن، جدا نمودن.
۲- شعری را در بحر ثقیل و وزن ناخوش سرودن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ویران کردن، خراب کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- یاد دادن، آموختن.
۲- بیرون آوردن.
۳- بیرون کردن، نفی بلد.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) پاره کردن، درانیدن.

(تَ. کَ دَ) (مص م.) تقسیم کردن، قسمت کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ویژه گردانیدن، خاص کردن.