مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- درهم کردن، مخلوط کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- از هم باز کردن، جدا نمودن.
۲- شعری را در بحر ثقیل و وزن ناخوش سرودن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) کسی را جانشین خود قرار دادن.

(تَ لِ) [ ع. ] (مص م.) خوشبوی ساختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خلال کردن دندان.
۲- داخل هم کردن انگشتان دست هنگام وضو گرفتن برای رسیدن آب لای انگشتان.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) خدشه دار ساختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ویران کردن، خراب کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- یاد دادن، آموختن.
۲- بیرون آوردن.
۳- بیرون کردن، نفی بلد.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) پاره کردن، درانیدن.

(تَ. کَ دَ) (مص م.) تقسیم کردن، قسمت کردن.