مصدر متعدی تجلیه (تَ یَ یا یِ) [ ع. تجلیه ] (مص م.) ۱- روشن کردن، پیدا کردن، زدودن. ۲- تهذیب ظاهر است به سبب استعمال نوامیس و احکام الهی و امتثال اوامر و نواهی خداوند.