مصدر متعدی

[ ع. ] (مص م.)
۱- تمام گرفتن عامل خراج را.
۲- دادن خراج به پادشاه در نهان و فرار از عمال آن.
۳- بخشیدن پادشاه زمینی را به شخصی بدون خراج.

[ ع. ] (مص م.) دور رفتن، به دور جای شدن.

[ ع. ] (مص م.)
۱- وحی فرستادن، الهام کردن.
۲- مطلبی را در ذهن یا دل کسی افکندن.

[ ع. ] (مص م.) آزار رسانیدن، اذیت کردن.

[ ع. ] (مص م.) وارث کردن، کسی را وارث قرار دادن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) دادن.

(اِ تِ) [ ع. ائتمان ] (مص م.) استوار داشتن، امین کردن.

[ ع. ] (مص م.)
۱- بخشیدن.
۲- دیگری را بر خود برتری دادن.
۳- از خود گذشتن.

[ ع. ] (مص م.)
۱- واجب کردن، لازم گردانیدن.
۲- پذیرفتن.
۳- طرف عقد واقع شدن.

[ ع. ] (مص م.) به درد آوردن، دردمند کردن.