مصدر متعدی

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) به طمع افکندن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) دور انداختن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) کسی را طرد کردن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) نهفتن، نهان داشتن.

(اِ بِ یا بَ) [ ع. اطابه ] (مص م.)
۱- پاک کردن.
۲- خوشبوی کردن.
۳- حلال و پاکیزه کردن.
۴- خوشمزه کردن طعام.

(اِ لِ) [ ع. اطاله ] (مص م.) دراز کردن، به درازا کشیدن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- مطابقه کردن.
۲- برهم نهادن، جمع شدن برای کاری.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نیک ستودن کسی را.
۲- تازه کردن.

(اِ فِ یا فَ) [ ع. اضافه ] (مص م.)۱ – افزودن.
۲- در دستور زبان فارسی نسبت دادن کلمه‌ای است به کلمه دیگر برای تمام کردن معنی.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) ضرر رساندن، گزند رساندن.