مصدر متعدی

(اِ عَ یا عِ) [ ع. اشاعه ] (مص م.) نک اشاعت.

(اِ مَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- پراکنده کردن.
۲- درآمدن در کاری.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)۱ – یاری کردن.
۲- روآوردن.

( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.) نسبت دادن چیزی به کسی.
۲- منسوب کردن حدیث به کسی.

( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ سمع ؛ گوش‌ها. اسماع (اِ) (مص م.)
۱- شنوانیدن.
۲- سرود گفتن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- ساکن کردن.
۲- خانه نشین کردن.

(اِ) [ ع. ] (مص م.) بیمار کردن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) خاموش کردن، زبان بستن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) برآوردن، روا کردن (حاجت و مانند آن).

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- از سر گرفتن.
۲- مراجعه به دادگاه برای رسیدگی دوباره به پرونده.