مصدر متعدی

استصحاب

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- به همراهی خواستن.
۲- یاری خواستن.
۳- با خود داشتن. ج. استصحابات.

    استشهاد

    (اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
    ۱- شهادت طلبیدن، شاهد خواستن.
    ۲- شاهد آوردن.
    ۳- گفته‌های کسی را به عنوان شاهدذکر کردن.
    ۴- شاهد خواستن برای اثبات دعوی.

      پیمایش به بالا