مصدر متعدی

اذیت

(اَ یَّ) [ ع. اذیه ]
۱- (اِمص.) آزار، رنج، زحمت.
۲- (مص ل.) آزرده شدن، رنج کشیدن.
۳- (مص م.) رنجانیدن، اذا و اذی نیز گویند.

    اراحه

    (اِ حَ یا حِ) [ ع. اراحه ]
    ۱- (مص ل.) آسودن، برآسودن.
    ۲- (مص م.) راحت رسانیدن، آسایش دادن.
    ۳- حق به حق دار دادن، رو کردن حق کسی را.

      اذان

      ( اَ) [ ع. ] (مص م.)
      ۱- آگاه کردن، خبر دادن.
      ۲- خبر دادن از وقت نماز.

        اذهاب

        ( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
        ۱- بردن، دور کردن.
        ۲- جاری ساختن.
        ۳- زراندود کردن.

          پیمایش به بالا