مصدر متعدی

(~. وَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) نقل کردن، مثل زدن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- گوش هاوبینی کسی را بریدن.
۲- شکنجه دادن، عقوبت کردن.

(مُ فَ یا فِ نَ) [ ع. مثافنه ] (مص م.)
۱- مجالست کردن، هم زانو نشستن.
۲- یاری کردن.

(~. تَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- بخشیدن.
۲- به عمل آوردن.

(مُ عَ دَ) [ ع. مباعده ] (مص م.) دور کردن.

(مُ هَ لِ) [ ع. ] (مص م.) بر یکدیگر لعنت کردن.

(مُ ثَّ) [ ع. مباثه ] (مص م.)
۱- سرّ خود را نزد کسی فاش کردن.
۲- از کسی غم – خواری و اندوه گساری طلبیدن.

(مُ دِ لِ یا لَ) [ ع. مبادله ] (مص م.) دو چیز را با هم عوض کردن.

(دَ) [ په. ]
۱- (مص ل.) اقامت کردن.
۲- عقب افتادن.
۳- درمانده و ناتوان شدن.
۴- شبیه بودن، مانند بودن.
۵- تعجب کردن.
۶- شکیبیدن، صبر کردن.
۷- (مص م.) سپردن، واگذاردن.
۸- باقی گذاشتن، به جا گذاشتن.

(~. دَ) (مص م.)
۱- مالیدن.
۲- تنبیه کردن.