مصدر متعدی

(طَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- مهر کردن، سر زدن.
۲- نقش کردن.
۳- چاپ کردن.

(ضَ مّ) [ ع. ] (مص م.) گرد آوردن، جمع کردن.

(ضَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- فشار دادن.
۲- تنگ کردن.
۳- کوفتن.

(ضَ. کَ دَ) [ ع – فا. ]
۱- (مص م.) دریدن، شکافتن.
۲- انجام دادن عمل ضرب.

(ض) [ ع. ] (مص م.) زیان رسانیدن.

(~. دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) انجام دادن، عمل کردن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) به وهم انداختن، به گمان انداختن.

(صَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- زدن کسی را، پا بر کسی زدن.
۲- بر خاک انداختن کسی را.
۳- رسیدن آتش آسمانی به کسی، بیهوش کردن صاعقه کسی را.

(صَ) [ ع. ] (مص م.) آواز دادن و دعوت مردم برای خوردن طعام یا انجام نماز.

(~. ش کَ تَ) [ ع – فا. ] (مص م.) پراکنده کردن صف (دشمن).