مصدر متعدی

(تَ) [ په. ] (مص م.)
۱- دارا بودن.
۲- نگاه داشتن.
۳- به شمار آوردن، گرفتن.
۴- پنداشتن.
۵- طول کشیدن.
۶- مشغول بودن.
۷- وادار کردن.

(کَ دَ) (مص م.) به صبر و درنگ واداشتن.

(زَ دَ) (مص م.) به دار آویختن.

(دَ) [ په. ] (مص م.)
۱- چیزی را به کسی سپردن.
۲- بخشیدن.
۳- زدن.
۴- حمله کردن.
۵- خوراندن.
۶- برآوردن، رویاندن.

(دَ) (مص م.)
۱- اجرای عدالت کردن.
۲- قطع نزاع کردن.

(کَ دَ)(مص م.)
۱- مرطوب کردن.
۲- کنایه از: شاشیدن از شدت ترس.

(دَ) (مص م.) خیسانیدن.

(دَ) (مص م.) تر کردن، مرطوب ساختن.

(خُ) [ ع. ] (مص م.)
۱- فرو رفتن در آب.
۲- در فکر فرو رفتن.

(خُ دَ) (مص م.) خشک کردن.