مصدر

(اِ تِ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) شروع کردن، آغاز کردن.

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) خواستن، طلب کردن.
۲- (مص ل.) سزاوار شدن.

(اِ حَ) [ ع. اباحه ] (مص م.)
۱- حلال کردن، روا دانستن.
۲- جایز.
۳- به تکلیف اعتقادی نداشتن و انجام محّرمات را جایز دانستن.

(اِ دِ یا دَ) [ ع. ] (مص م.) هلاک کردن، کشتن.

(اِ. تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) امتناع ورزیدن.

(اِ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) سرباز زدن، امتناع کردن.

(اِ تَ) [ ع. اباته ] (مص ل.) = اباته: شب را در جایی گذراندن، شب را در جایی به سر بردن، بیتوته کردن.