[ په. ] (اِ.)
۱- رخ، چهره.
۲- سطح، رویه.
۳- نما، طرف بیرون چیزی. ؛ ~ی کسی را سفید کردن کنایه از: الف – مایه سربلندی او شدن. ب – از او در بدی پیشی گرفتن. ؛ ~ی کسی را کم کردن از گستاخی او جلوگیری کردن.
[ په. ] (اِ.)
۱- رخ، چهره.
۲- سطح، رویه.
۳- نما، طرف بیرون چیزی. ؛ ~ی کسی را سفید کردن کنایه از: الف – مایه سربلندی او شدن. ب – از او در بدی پیشی گرفتن. ؛ ~ی کسی را کم کردن از گستاخی او جلوگیری کردن.
