سنب

(سُ) (اِفا.) در ترکیب به معنی «سنبنده» (سوراخ کننده) آید.
۱- (اِ.) سم چارپایان.
۲- خانه زیرزمینی جهت درویشان.
۳- آغل گوسفندان، سمج.