(ش کَ) [ په. ] (اِ.)
۱- عصاره شیرینی که از چغندر قند یا نیشکر گیرند.
۲- کنایه از: سخن شیرین.
۳- در ترکیب با برخی واژهها معنای خوش و دلنشین میدهد. مانند: شکر – خواب، شکرخند، شکرلب.
(ش کَ) [ په. ] (اِ.)
۱- عصاره شیرینی که از چغندر قند یا نیشکر گیرند.
۲- کنایه از: سخن شیرین.
۳- در ترکیب با برخی واژهها معنای خوش و دلنشین میدهد. مانند: شکر – خواب، شکرخند، شکرلب.
