پرش به محتوا
لغتنامه فارسی آموزی
لغتنامه فارسی آموزی
اسم
پرگر
(پَ گَ) (اِ.) طوق، طوقی زرین که پادشاهان بر گردن میکردهاند و گاه بر گردن اسب میانداختند.
→
عبارت قبل
عبارت بعد
←
پیمایش به بالا