اسم مصدر تأیید (تَ) [ ع. ] ۱- (مص م.) نیرو دادن، کمک کردن، توفیق دادن. ۲- (اِمص.) توفیق. ۳- درست دانستن یا مناسب تشخیص دادن سخن یا عملی.