پرش به محتوا
لغتنامه فارسی آموزی
لغتنامه فارسی آموزی
اسم مصدر
حکمت
(حِ مَ) [ ع. حکمه ] (اِمص.)
۱- علم، دانش.
۲- راستی، درستی.
۳- کلام موافق حق.
→
عبارت قبل
عبارت بعد
←
پیمایش به بالا