پرش به محتوا
لغتنامه فارسی آموزی
لغتنامه فارسی آموزی
صفت مرکب
دم بخت
(دَ مِ بَ) (ص مر.) دختری که زمان شوهر کردنش فرا رسیده.
→
عبارت قبل
عبارت بعد
←
پیمایش به بالا