پرش به محتوا
لغتنامه فارسی آموزی
لغتنامه فارسی آموزی
مصدر متعدی
دوسانیدن
(دَ)(مص م.)
۱- چسبانیدن.
۲- خود را به کسی وابستن.
→
عبارت قبل
عبارت بعد
←
پیمایش به بالا