پرش به محتوا
لغتنامه فارسی آموزی
لغتنامه فارسی آموزی
صفت مرکب
زبان آور
(~. وَ) (ص مر.)
۱- خوش بیان.
۲- شاعر، سخنور.
→
عبارت قبل
عبارت بعد
←
پیمایش به بالا