پرش به محتوا
لغتنامه فارسی آموزی
لغتنامه فارسی آموزی
مصدر متعدی
شنفتن
(ش نُ تَ) [ په. ] (مص م.)
۱- شنیدن.
۲- بوی کردن.
→
عبارت قبل
عبارت بعد
←
پیمایش به بالا