اسم مصدر مضا (مَ) [ ع. مضاء ] ۱- (مص ل.) بریدن، قطع کردن. ۲- (اِمص.) برندگی، قاطعیت در کار. ۳- نفوذ، روانی. ۴- حل و عقد امور، کاربری.