پرش به محتوا
لغتنامه فارسی آموزی
لغتنامه فارسی آموزی
عامیانه
وقت بی وقت
(~ُ ~.) [ ع – فا. ] (ق مر.)
۱- پیوسته، همیشه.
۲- (عا.) گاه و بی گاه.
→
عبارت قبل
عبارت بعد
←
پیمایش به بالا