پرش به محتوا
لغتنامه فارسی آموزی
لغتنامه فارسی آموزی
صفت مرکب
ولی نعمت
(وَ. نِ مَ) [ ع. ] (ص مر.) آن که بر کسی حق نعمت دارد.
→
عبارت قبل
عبارت بعد
←
پیمایش به بالا