[ په. ] (ص.)
۱- بُرنده.
۲- هر چیز که مزه آن تند باشد و زبان را بسوزاند، مانند فلفل.
۳- هوشیار، مراقب.۴ – (ق.) (عا.)سریع، فوری.

(ق. ص.)۱ – تندخو، بدخو.۲ – زرد، بی رنگ.

(کَ دَ) (مص م.)
۱- برنده کردن.
۲- خشمگین کردن.

(اِمر.) اسیدنیتریک، مایعی است بی رنگ و تندبو. همه فلزات غیر از طلا را آب می‌کند. اگر با اسیدکلریدریک آمیخته شود، تیزآب سلطانی می‌شود که طلا را هم آب می‌کند.

(ص فا.) دقیق، کنجکاو.

(ص مر.) چابک.

(ص مر.) تندخو، بدخو.