ائمه

(اَ ئِ مِّ) [ ع. ائمه ] (اِ.) جِ امام ؛ پیشوایان، سران. ؛~ اطهار امامان شیعه. ؛~ جماعت پیش نمازان. ؛~ُالاسماء هفت اسم اول خداوند که «اسماء الهی» نامیده می‌شوند و عبارتند از: حی، عالم، مرید، قادر، سمیع، بصیر و متکلم.

    اب

    ( اَ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- پدر، ج. آباء.
    ۲- کشیش.

      ابا

      (اَ یا اِ) [ په. ] (اِ.) = وا: آش. به حذف همزه نیز خوانده می‌شود مانند: جوجه با، شوربا.

        ابا

        (اِ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) سرباز زدن، سر – پیچیدن.
        ۲- خودداری کردن.
        ۳- (اِمص.) سرکشی، نافرمانی.
        ۴- نخوت، تکبر.

          ابابیل

          (اَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – دسته‌های پراکنده، دسته – دسته، گروه مرغان.
          ۲- پرستوها، چلچله‌ها.

            اباتت

            (اِ تَ) [ ع. اباته ] (مص ل.) = اباته: شب را در جایی گذراندن، شب را در جایی به سر بردن، بیتوته کردن.

              پیمایش به بالا