لغتنامه فارسی آموزی – برگه 1191 – فرهنگ لغت فارسی با کمک انگلیسی برای کودکان و نوجوانان دو زبانه

چلو

(چُ یا چِ لُ) [ هند. ] (اِ.) برنج پخته و آبکش شده که با خورش خورند.

(چِ) (اِ.) پارچه پنبه‌ای سفید آهاردار که از آن برای پیراهن و زیرجامه و ملافه استفاده می‌شود.

(چِ لُ. خُ رِ) (اِمر.) غذایی مرکب از هر نوع خورش همراه با برنج.

(چُ لُ دِ) (ص مف.) یخ زده، خشکیده.

(چَ) (اِ.) ریسمانی است که بر گردن اسبان بندند؛ عنان، افسار.

(چِ لُ. کَ) (اِمر.) غذای معروف ایرانی مرکب از برنج ساده و کباب.

(چِ) (حامص.)
۱- احمقی، بی عقلی.
۲- دیوانگی، سفاهت.

(چِ) (اِ.)
۱- صلیب.
۲- کنایه از: زلف معشوق.
۳- نوعی ترکیب در خوشنویسی.

(چَ دَ) (مص ل.)
۱- روان شدن.
۲- رمیدن.

(چِ) [ روس. ] (اِ.) ظرف حلبی بزرگ.