(خُ) (اِمر.) = خشگار:
۱- آردی که سبوس نگرفته باشند.
۲- نانی که از آرد مذکور گیرند.
۳- نوعی شیرینی که از آرد مذکور سازند و در ولایات شمالی در شهرهای ساحلی بحر خزر مصرف کنند.

(خُ) (اِمر.) پی جویی، تفحّص.

(خُ دَ) (مص م.) خشکانیدن.

(خُ دَ) (مص م.) خشک کردن، آب و رطوبت چیزی را گرفتن.

(خُ) (اِمر.) میوه‌های خشک شده مانند توت، آلو، زردآلو و هلو.

(خُ) (اِمر.) سرزمینی که از آب بی بهره‌است، زمین بی آب و گیاه ؛ خشک – زار، خشک سر.

(~.) (حامص.) سال قحطی، سالی که در آن باران نبارد.

(~.) (اِمر.)
۱- نانی که با آرد و روغن و شکر پزند.
۲- نانی که بدون خورش بخورند.