(نِ وُ) (اِمر.) نک خون سیاوشان.

(وُ) (اِمر.) صمغی است سرخ رنگ از درخت شیان که بومی هند و حبشه و زنگبار می‌باشد.

(کَ دَ) (مص ل.) قتل کردن.

(گَ) (ص مر.)
۱- جانوری که خونش گرم باشد.
۲- کنایه از: بامحبت.

(اِمر.)
۱- خون آمیخته به آب.
۲- اشک خونین.

(بِ) (اِمر.)
۱- خون آمیخته به آب.
۲- اشک خونین.
۳- مایعی که پس از انعقاد خون روی آن می‌ماند.

(بَ) (اِمر.) دیه، پولی که در ازای خون مقتول به بازماندگان او دهند.

(خا) (حامص.) انتقام، کینه جویی.

(خُ) (اِمر.) = خداوند: خداوند، امیر، مخدوم.

(خُ دِ) (ص مر.)
۱- مخدوم، خداوندگار، سرور.
۲- عنوان هر یک از پادشاهان آل عثمان.