(بُ) (اِصت.) (عا.) = دامبول. دیمبول: صدای ناشی از نواختن سازهای موسیقی.

(ص فا.) محافظ کاروانسرا.

(اِمر.) پولی که دالاندار به عنوان انعام از خریداران اجناس کاروانسرا می‌گرفت.

(اِمر.) رییس روحانیان تبت.

(بُ) (ص مف.) برشی به شکل هفت “۷” و هشت “۸” که جهت زیبایی در لبه بعضی از لباس‌های زنانه و یا پرده داده می‌شود.

(زِ) (اِمر.) پرستو. دالبوز و دالبزه نیز گویند.