دربندان
(دَ. بَ) (اِمر.)
۱- حصارداری.
۲- تحصن، قلعه بندان.
(دُ بِ یا بَ) [ ع. دربه ]
۱- (مص م.) آزمودن، آزمایش کردن.
۲- (اِمص.) کار آزمودگی، خیرگی.
۳- خو گرفتگی.
(دِ) [ انگ. ] (اِ.)
۱- مسابقه اسب دوانی ویژه اسبهای سه ساله.
۲- رقابت ورزشی همراه با تعصب بین دو تیم همشهری.
(دَ رَ جِ) [ ع. درجه ] (اِ.)
۱- پایه، رتبه.
۲- نردبان.
۳- حد و اندازه چیزی.
۴- مقام، منزلت.
۵- مرتبه نظامی.
۶- واحد اندازه گیری زاویه و کمان معادل ۱۳۶۰ یک دور کامل.
۷- بالاترین توان مجهول در هر معادله پس از تبدیل معادله به ساده ترین صورت.
۸- هر بخشی از ۳۶۰ بخشِ محیط دایره. ج. درجات.