(دِ) (ص مر.)
۱- جای وسیع و باصفا.
۲- بلیغ، زبان آور.
۳- شبعده باز.

(دِ بَ) (ص فا.) محبوب، معشوق.

(~.) (حامص.) معشوقی، محبوبی.

(~. بَ تِ) (ص مف.)
۱- عاشق، شیدا.
۲- گرفتار، ستمکش.

(~. بَ) (ص مر.) عزیز، محبوب.

(~. پَ)(ص مف.)
۱- مطبوع، پسندیده.
۲- مسلّم، یقین.

(~. خُ) (ص مر.) رنجیده، ناراحت.

(~. خُ) (حامص.) رنجیدگی، آزردگی.

(دِ خُ کُ نَ) (اِمر.) آن چه که موقتاً مایه دلخوشی باشد ولی پایه و اساسی نداشته باشد.