ذقن

(ذَ قَ) [ ع. ] (اِ.) زنخ، چانه. ج. اذقان.

    ذکر

    (ذَ کَ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- نر، نرینه. ج. ذکور.
    ۲- آلت تناسلی مرد.

      ذکر

      (ذِ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.)یاد کردن، بیان کردن.
      ۲- (اِمص.) یادآوری.
      ۳- نام، آوازه.
      ۴- شرح حال، ترجمه احوال.
      ۵- پند، موعظه. ؛~ جمیل یاد نیکو. ؛ ~ خیر یاد نیکو. ؛ ~ جلی ذکری که صوفیان به آواز بلند ادا کنند. ؛~ خفی ذکری که صوفیان در دل گویند. ؛~ مصیبت بیان کردن مصائب ائمه به ویژه امام حسین (ع). ؛ ~خیر کسی را گفتن از وی به نیکی یاد کردن.

        ذکر

        (ذُ) [ ع. ]
        ۱- (اِ.)یادگار.۲ – حفظ.
        ۳- (اِمص.) تذکر، یادآوری.

          پیمایش به بالا