رابه

(بِّ) [ ع. رابه ] مادراندر، زن پدر.

    راتع

    (تِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- چراکننده، چرنده.
    ۲- کسی که در نعمت و آسایش باشد.

      راتق

      (تِ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- کسی که پارگی را درست کند.
      ۲- عالِم به انجام کار.

        Scroll to Top