اسم فاعل رافضه (فِ ض) [ ع. رافضه ] ۱- (اِفا.) مؤنث رافض. ۲- گروهی که به پیشوای خویش پشت کرد ه و او راترک کنند.
صفت رافضی (فِ) [ ع. ] (ص.) ۱- ترک کننده. ۲- اصطلاح سنّییان درباره شیعه به علت ترک رأی صحابه در بیعت با ابوبکر و عمر.
اسم فاعل رافع (فِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- بالابرنده، بلند کننده. ۲- بردارنده قصه به شاه یا امیر، عرض حال دهنده.