رافضه

(فِ ض) [ ع. رافضه ]
۱- (اِفا.) مؤنث رافض.
۲- گروهی که به پیشوای خویش پشت کرد ه و او راترک کنند.

    رافضی

    (فِ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- ترک کننده.
    ۲- اصطلاح سنّییان درباره شیعه به علت ترک رأی صحابه در بیعت با ابوبکر و عمر.

      رافع

      (فِ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- بالابرنده، بلند کننده.
      ۲- بردارنده قصه به شاه یا امیر، عرض حال دهنده.

        راقد

        (قِ) [ ع. ] (ص فا.) خوابنده، خوابیده.

          راقی

          [ ع. ] (اِفا.)
          ۱- بالا رونده، جلو رونده.
          ۲- افسونگر.
          ۳- تحصیل کرده.

            راک

            [ انگ. ] (اِ.) نوعی رقص پر جنب و جوش.

              راک

              [ په. ] (اِ.) گوسفند جنگی، قوچ.

                Scroll to Top