(اِ لَ) [ ع. احاله ]
۱- (مص م.) حواله کردن، واگذاشتن کار یا امری به عهده دیگری.
۲- (مص ل.) از حالی به حال دیگر گشتن.

(اَ حِ بّا) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ حبیب ؛ دوستان.

( اَ ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ حبیب ؛ دوستان، یاران.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) دوست داشتن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- باطل گردانیدن.
۲- دوری کردن از کسی.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص.) در حبس کردن، نگه داشتن چیزی.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) در پرده شدن، در حجاب شدن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) دلیل و برهان آوردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)حجامت کردن.