رکعت

(رَ عَ) [ ع. رکعه ] (اِ.) مجموع حالت نمازگزار از قیام (ایستادن)، رکوع (پشت خم کردن)، سجده (پیشانی بر زمین نهادن)، توأم با قرائت (در دو رکعت اول) یا تسبیح (در رکعت سوم به بعد) و اذکار مربوط، هر قیام از نماز که در آن رکوع باشد.

    رکن

    (رُ کْ) [ ع. ]
    ۱- (اِ.) پایه، ستون.
    ۲- جزو بزرگتر و قوی تر از هر چیز.
    ۳- حجرالاسود؛ سنگی که به دیوار کعبه نصب است و حاجیان آن را هنگام طواف لمس می‌کنند. ج. ارکان.

      رکود

      (رُ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) ساکن شدن، ایستادن.
      ۲- برجای بودن.
      ۳- کساد.

        رکورد

        (رِ کُ رْ) [ فر. ] (اِ.)
        ۱- نهایی ترین امتیاز در یک بازی.
        ۲- حد نصاب هر چیز.

          رکوع

          (رُ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) خم شدن.
          ۲- پشت خم کردن در نماز به نحوی که پشت وی افقی و محاذی زمین و کف دست روی سر زانو قرار گیرد.
          ۳- فروتنی کردن.

            رکون

            (رُ) [ ع. ] (مص ل.)
            ۱- آسودن، آرام یافتن.
            ۲- به سوی کسی یا چیزی متمایل شدن.

              رکوه

              (رَ وِ) [ ع. رکوه ] (اِ.) کوزه آبخوری.

                Scroll to Top