روزگار رفته
(~. رَ تِ) (ص مر.) کنایه از:
۱- بخت برگشته، بی اقبال.
۲- کسی که عمرش بیهوده سپری شده.
(مِ) [ په. ] (اِمر.)
۱- نشریهای که هر روز چاپ میشود و در آن اخبار و رویدادهای آن روز نوشته میشود.
۲- نامه اعمال.
۳- دفتر حساب بازرگان.
(زِ) (اِ.) یکی از شعائر مذهبی است و آن خودداری از آشامیدن و خوردن سایر مبطلات مربوط به آن است از اذان صبح تا اذان مغرب.