صفت مرکب

(یَ یا یِ کِّ. سَ) (ص مر.) سوار یگانه، بی همتا در دلیری.

(یَ نِ) (ص مر.) فرد، تنها.

(~. نِ) (ص مر.) بی نظیر، فرد.

(~. دِ لِ) (ص مر.) موافق، بی ریا.

(~. لَ) (ص مر.)
۱- یکپارچه، یکدست.
۲- آن که همیشه بر یک وضع و حالت باشد و تغییر نکند.

(~. نَ وَ) (ص مر.) به یک طریق، بر یک منوال.

(~.) (ص مر.)
۱- تنها.
۲- بی نظیر، بی مانند.

(~. پَ رَ) (ص مر.) موحد، آن که جز خدای یگانه نپرستد.

(~. طَ رَ ف) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- از یک جهت، که فقط رعایت یک طرف شده باشد بدون رعایت طرف دیگر.
۲- خیابانی که فقط از یک سوی آن می‌توان رفت.

(~. گِ رِ) (ص مر.) هم پیمان، متحد.