روضه گاه
(~.) [ ع – فا. ] (اِمر.)
۱- باغ.
۲- بهشت.
روغن
(رُ غَ) [ په. ] (اِ.)
۱- ماده‌ای چرب که از شیر، دنبه یا پیه گاو و گوسفند یا از گیاهان روغنی می‌گیرند.
۲- مایع چربی که از سه گروه اساسی تشکیل می‌شود: روغن چرب ثابت، روغن کانی و روغن اسانس. ؛ ~ ریخته را نذر امامزاده کردن مال از دست رفته را به کسی بخشیدن.
روغن سوزی
(رُ غَ) (حامص.)
۱- نوعی اشکال فنی در موتور که باعث سوختن روغن همراه با سوخت موتور می‌شود.
۲- (عا.) کنایه از: بی رمق شدن.
روفرشی
(فَ) (ص نسب.)
۱- پارچه‌ای که روی فرش می‌گسترند تا از تابش آفتاب در امان باشد.
۲- دم پایی یا کفش راحتی که در خانه به پا کنند.
