اسم مصدر

(~. دَ) (اِمص.)
۱- اتحاد، یگانگی.
۲- هماهنگی، یک شکلی.

(یَ ظِ) [ ع. یقظه ] (اِمص.) بیداری، هوشیاری.

(یُ) [ ع. ] (اِمص.) آسانی، فراخی مق عسر.

(یُ سَ) [ ع. یبوسه ]
۱- (اِمص.) خشکی، عدم رطوبت.
۲- در فارسی: خشکی مزاج و کار نکردن شکم.

(ز) (اِمص.)
۱- خمیازه.
۲- کشش، لرزه.

(هَ یِ) (اِمص.) تأثیر، اثر.

(هَ) [ ع. ] (اِمص.) نیستی، فنا.

(هَ کَ) [ ازع. ] (اِمص.) نیستی، مرگ.

(هَ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- گوارش، تحلیل غذا در معده.
۲- درهم شکستن.

(هَ)۱ – (فع.)سوم شخص مفرد از «هستن» موجود است، وجود دارد.
۲- (اِمص.) هستی، وجود.
۳- دارایی.